همسایه ها بیدار شدند و فهمیدند که ای دل غافل تهدید عملی شده است؛ ماشین عروس که یک پژو پارس مدل بالای سفید رنگ بود همراه تمام لوازم عروس و داماد و هدایا به طور کامل در آتش در حال سوختن بود و آتش به سمند پارک شده جلویی هم سرایت کرده بود و اگر کمی دیر می رسیدند، آن دو بچه هم در آتش می سوختند.

آتش خاموش شد و وسایل سوخته از ماشین خارج شدند. اما در کمال ناباوری دیدند که یکی از هدایا اصلا نسوخته بود: قرآن.

قرآن اهدا شده به عروس و داماد که کنار سایر هدایای کاملا سوخته شده قرار داشت، کاملا سالم مانده بود و تنها حاشیه هایش تا مرز رسیدن به سطور آیات سوخته بود. روی جلد هم تنها دور تا دور عبارت "قرآن کریم" سوخته بود.

******

زمانی که اول دبیرستان بودم، نمازخانه مدرسه راهنمایی ام - که برادرم آنجا سال سوم راهنمایی بود - در اثر آتش سوزی در بخاری سوخت و تمام وسایل آن از جمله فرشها و موکتها و قفسه های کتابخانه و کتابهای درون آن به طور کامل سوخت. اما چند جلد قرآن و صفحات قرآن مفاتیح الجنان به طور کامل سالم مانده بود و تا چند سال آنها را به عنوان اعجاز قرآن در نمازخانه بازسازی شده در معرض دید گذاشته بودند.

*****

ممکن است هر یک از ما چنین داستانهایی را شنیده یا به چشم دیده باشیم و اکنون که در آمریکا قرآن سوزی شده است، این سوال برایمان پیش آید که چرا اعجاز قرآن در این حادثه تکرار نشد؟ آیا اگر قرآن به دست آن آمریکایی پلید آتش نمی گرفت موجب نمی شد که حقانیت قرآن و اسلام ثابت شود و موجب تبلیغ برای اسلام شود و حتی آن شخص هم منقلب شده و مسلمان شود؟

در پاسخ به این سوال باید به دو نکته توجه کرد:

یکم - قرآن سوزی در آمریکا یک "قرآن سوزی رسانه ای" بود.

چند هفته قبل از سالگرد یازده سپتامبر، یک کشیش افراطی اعلام کرد که در این روز می خواهد در محل خرابه های برجهای دوقلو و در مقابل محل احداث یک مسجد بزرگ قرآن را به آتش بکشد. بعد از اینکه این خبر حسابی در رسانه های یهودی تبلیغ شد و مورد مخالفت مسلمانان دنیا قرار گرفت، مقامات سیاسی و نظامی آمریکا نسبت به عواقب اینکار خصوصا برای نظامیان آمریکایی در مناطق مسلمان نشین نظیر افغانستان و عراق هشدار دادند و متعاقب آن کلیسای مذکور ظاهرا عقب نشینی کرد و ماموریت را چند به اصطلاح شهروند به عهده گرفتند تا در حلقه مراقبت پلیس آمریکا و مقابل دوربینهای آماده "یوتیوب" آتش سوزی را به نمایش گذارند. تصور کنید که قرآن آتش نمی گرفت؛ به راحتی سانسور می شد و صدایش به جایی نمی رسید و نهایتا عنوان می شد که قرآن سوزی لغو شده است.

دوم - اگر همیشه بنا بر اعجاز باشد، پس کی مظلومیت اسلام تبلیغ شود؟ پس کی اهمیت قرآن و عمق کینه استکبار نسبت به آن در رسانه ها فراگیر شود. مقام معظم رهبری در پیام خود به خوبی به این جنبه اشاره فرموده است:

"این سلسله‌ی كینه‌توزیها با اسلام و مسلمین، ناشی از آن است كه از چند دهه پیش تاكنون نور اسلام از همیشه تابنده‌تر و نفوذ آن در دل‌ها در جهان اسلام و حتی در غرب از همیشه بیشتر شده است. ناشی از آن است كه اُمت اسلام از همیشه بیدارتر شده و ملت‌های مسلمان اراده كرده‌اند زنجیرهای دو قرن استعمار و تجاوز مستكبران را پاره كنند. حادثه‌ی اهانت به قرآن و پیامبر عظیم‌الشأن صلی‌الله‌علیه‌وآله، با همه‌ی تلخی، در دل خود حامل بشارتی بزرگ است. خورشید پرفروغ قرآن روزبه‌روز بلندتر و درخشنده‌تر خواهد شد."

از طرف دیگر، اگر فرق قرآن ناطق علی (علیه السلام) در محراب نماز نمی شکافت تبلیغات امویان علیه ایشان هیچگاه باطل می شد؟ اگر سر مطهر حسین بن علی (علیه السلام) بر بالای نیزه و درون تشت قرآن نمی خواند، اسلام حفظ می شد؟ مگر نشنیده ایم که هزاران ملک مقرب الهی برای یاری رساندن به سید الشهداء اجازه خواستند که مخالفت شد و از آن تاریخ تا کنون در کربلا منتظر قیام منتقم خون حسین مانده اند.

البته بنابر سنت الهی، کسی که به قرآن اهانت کند هم در دنیا و هم در آخرت به عواقب دردناکی دچار خواهد شد و آینده در این مورد گواهی خواهد داد.